ภาษาทางการของอาเซียนคือภาษาอะไร
ภาษาอังกฤษ คือ ภาษาที่ใช้ในระหว่างการประชุม การโต้ตอบทางจดหมาย การจัดทำรายงานการประชุม ผลการพิจารณา และมติที่ประชุมตลอดจนการจัดทำคำแถลงการณ์ และการปฏิสัมพันธ์ต่างๆ ของอาเซียน ทั้งนี้ ในฐานะที่เป็น สมาคมอาเซียนไม่ได้ให้บริการด้านการแปลหรือตีความ
ภาษาแต่ล่ะประเทศ
ประเทศอินโดนีเซีย
ภาษาอินโดนีเซีย เป็นภาษาทางการของประเทศอินโดนีเซีย
Bahasa Indonesia (บาฮาซา อินโดเนซียา)
Bahasa Indonesia (บาฮาซา อินโดเนซียา)
รู้สักนิดกับภาษาอินโดนีเซีย (Bahasa Indonesia)
เราควรรู้ภาษาอินโดนีเซียไว้สักนิดพราะผู้คนในเมืองเมดานยังคงรู้
ภาษาอังกฤษกันน้อยมาก พ่อค้า แม่ขายส่วนใหญ่จะพูดไม่ได้เลย ต้องชี้นิ้วว่าจะเอาอะไรสั่งอะไร บางครั้งยังต้องอาศัยเครื่องคิดเลขช่วย อีกทางหนึ่งในการต่อรองราคา อย่างน้อยถ้ารู้ภาษาอินโดนีเซียสักนิด ก็พอเอาตัวรอดได้ในเมือง เมดานอันแสนยุ่งเหยิงนี้ นี่คือตัวอย่างภาษาเบื้องต้นที่ควรทราบสำหรับการท่องเที่ยว
ภาษาอังกฤษกันน้อยมาก พ่อค้า แม่ขายส่วนใหญ่จะพูดไม่ได้เลย ต้องชี้นิ้วว่าจะเอาอะไรสั่งอะไร บางครั้งยังต้องอาศัยเครื่องคิดเลขช่วย อีกทางหนึ่งในการต่อรองราคา อย่างน้อยถ้ารู้ภาษาอินโดนีเซียสักนิด ก็พอเอาตัวรอดได้ในเมือง เมดานอันแสนยุ่งเหยิงนี้ นี่คือตัวอย่างภาษาเบื้องต้นที่ควรทราบสำหรับการท่องเที่ยว
Good Morning = Selamat Pagi
Good Afternoon = Selamat Siang
Good Night = Selamat Sore
What is your name = Siapa Nama anda?
My name is ..... = Nama Saya..............
How are you? = Apa kabar?
I'm fine = Kabar baik
Thank you = Terima kasih
You're welcome = Kembali
Sorry = Maaf
Excuse me = Permisi
Please (ขอความช่วยเหลือ) = Tolong
How much? = Berapa?
Expensive = Mahal
Cheap = Murah
Discount = Diskon
Where is ....? = Di mana ada?
May I take photo? = Boleh saya foto?
Yes = Ya
No = Tidak
Toilet = Kamar Kecil, W.C.
Delicious = Enak
Let's eat = Ayo Makan
I want to go = Saya mau ke.......
I don't understand = Saya tidak mengerti
I like you = Saya suka kamu
I love you = Saya cinta kamu
ประเทศมาเลเซีย
ภาษามาเลย์ หรือ ภาษามลายู (มาเลย์: Bahasa Melayu) เป็นภาษากลุ่ม ออสโตรนีเชียน ที่พูดโดย ชนชาติมลายูซึ่งเป็น ชนพื้นเมืองของคาบสมุทรมลายทางใต้ของ ประเทศไทย ประเทศสิงคโปร์ และบางส่วน ของเกาะสุมาตรา เป็นภาษาทางการ ของ ประเทศ มาเลเซียและประเทศบรูไน และเป็น
1 ใน 4 ภาษาทาง การของประเทศสิงคโปร์ นอกจากนี้ยังใช้เป็นที่แพร่
หลายในประเทศ ติมอร์ตะวันออก
1 ใน 4 ภาษาทาง การของประเทศสิงคโปร์ นอกจากนี้ยังใช้เป็นที่แพร่
หลายในประเทศ ติมอร์ตะวันออก
ประเทศฟิลิปปินส์
ภาษาฟิลิปปินส์ (Filipino = ฟิลิปิโน ) เป็นภาษาทางการของประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศสิงคโปร์
สิงคโปร์มีภาษาราชการถึง 4 ภาษา คือ อังกฤษ จีน มาเลย์ และภาษาทมิฬ
ภาษาประจำชาติ: คือภาษามาเลย์ ภาษาที่ถูกใช้บ่อยมากที่สุด : คือ ภาษาอังกฤษ
ประเทศบรูไน
ภาษาที่ใช้ในการติดต่อสื่อสาร ภาษาราชการของบรูไนคือภาษามาเลย์ ซึ่งเป็นภาษาที่ชาวบรูไนใช้กัน มากเนื่องจากชาวบรูไนร้อยละ 66 มีเชื้อสายมาเลย์ อย่างไรก็ตาม ชาวบรูไนส่วนใหญ่สามารถพูดภาษาอังกฤษ ได้ และสามารถใช้ภาษาอังกฤษในการติดต่อธุรกิจได้เช่นกัน รวมไปถึงภาษาจีนซึง เป็นภาษาที่มีการใช้กันมาก เนื่องจากมีชาวบรูไนเชื้อสายจีนอยู่ถึงร้อยละ 11 การเรียนรู้ภาษามาเลย์จะช่วยสร้างความประทับใจให้คู่เจรจา ชาวบรูไนได้
ประเทศเวียดนาม
ภาษาเวียดนาม
เป็นภาษาที่มีวรรณยุกต์ ถึงแม้ว่าจะมีการยืมคำศัพท์จากภาษาจีน และเดิมใช้อักษรจีนเขียน แต่นัก ภาษาศาสตร์ยังคงจัดภาษาเวียดนามให้เป็น ภาษากลุ่มออสโตรเอเซียติก
ซึ่งในกลุ่มนี้ภาษาเวียดนามมีผู้พูดมากที่สุด (10 เท่า ภาษาที่มีจำนวนคนพูด เป็นอันดับรองลงมา คือ ภาษาเขมร) ในด้านระบบการเขียนของภาษา เวียดนามนั้น แต่เดิมใช้ตัวเขียนจีน เรียกว่า "จื๋อญอ" ต่อมาชาวเวียดนาม ได้พัฒนาตัวเขียนจีนเพื่อใช้เขียนภาษาเวียดนาม เรียกว่า "อักษรจื๋อโนม"
แต่ในปัจจุบันเวียดนามใช้ตัวอักษรโรมันที่พัฒนาขึ้นโดยมิชชันนารีชาวฝรั่งเศส
โดยเครื่องหมายเสริมสัทอักษรใช้เป็นวรรณยุกต์
ซึ่งในกลุ่มนี้ภาษาเวียดนามมีผู้พูดมากที่สุด (10 เท่า ภาษาที่มีจำนวนคนพูด เป็นอันดับรองลงมา คือ ภาษาเขมร) ในด้านระบบการเขียนของภาษา เวียดนามนั้น แต่เดิมใช้ตัวเขียนจีน เรียกว่า "จื๋อญอ" ต่อมาชาวเวียดนาม ได้พัฒนาตัวเขียนจีนเพื่อใช้เขียนภาษาเวียดนาม เรียกว่า "อักษรจื๋อโนม"
แต่ในปัจจุบันเวียดนามใช้ตัวอักษรโรมันที่พัฒนาขึ้นโดยมิชชันนารีชาวฝรั่งเศส
โดยเครื่องหมายเสริมสัทอักษรใช้เป็นวรรณยุกต์
ประเทศลาว
อักษรลาว เป็นชื่ออักษรที่รัฐบาลลาวรับรองให้ใช้เขียนภาษาลาว ซึ่งใช้เป็นภาษาราชการในปัจจุบัน
สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
ทำ(ไทย) = เฮ็ด (ลาว)
ช่วย (ไทย) = ซอยเหลือ (ลาว)
พูดคุยหรือการสนทนา (ไทย) = โอ้โลม (ลาว)
ไม่กลัว (ไทย) = บ่ย่าน (ลาว)
วันนี้ (ไทย) = มื่อนี้ (ลาว)
กี่โมงแล้ว (ไทย) = จั๊กโมงแล้ว (ลาว)
พริก (ไทย) = หมากเผ็ด (ลาว)
ผลไม้ (ไทย) = หมากไม้ (ลาว)
น้อยหน่า (ไทย) = หมากเขียบ (ลาว)
ข้าวต้ม (ไทย) = ข้าวเปียก (ลาว)
ช่วย (ไทย) = ซอยเหลือ (ลาว)
พูดคุยหรือการสนทนา (ไทย) = โอ้โลม (ลาว)
ไม่กลัว (ไทย) = บ่ย่าน (ลาว)
วันนี้ (ไทย) = มื่อนี้ (ลาว)
กี่โมงแล้ว (ไทย) = จั๊กโมงแล้ว (ลาว)
พริก (ไทย) = หมากเผ็ด (ลาว)
ผลไม้ (ไทย) = หมากไม้ (ลาว)
น้อยหน่า (ไทย) = หมากเขียบ (ลาว)
ข้าวต้ม (ไทย) = ข้าวเปียก (ลาว)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น